Ver­skulda­i Nektarmyndin tilnefningu krumma?

┴stŠ­a er til a­ vekja athygli ßáafbrag­s skemmtilegum ritdˇmiáKristÝnar Sv÷vu ß Mi­junniáÝ dßlkinum DruslubŠkur og do­rantar,áen ■ar tekur h˙n fyriráskßlds÷gu Helga Jˇnssonar Nektarmyndina.áFyrirs÷gn pistilsinsá"Allir mi­aldra karlmenn eiga lÝkama" vÝsaráme­ kÝmnum hŠttiáÝ yfirlřsingu Silju Bßru Ý li­inni viku um mi­aldra karlmenn, en er fyrst og fremst skřr­ me­ eftirfarandi hŠtti af KristÝnu Sv÷vu:

Efni­ ver­ur oft hreinlega ˇ■Šgilegt Ý me­f÷rum Helga, til dŠmis Ý hinni dularfullu yfirskrift aftan ß bˇkarkßpu, äAllar st˙lkur eiga lÝkamaô, en ekki sÝ­ur Ý gßskafullum kvenlřsingum: äEn Ý s÷mu andrß gekk framhjß ■essum ÷ldnu vinum ung st˙lka, lÚttklŠdd svo ekki var­ um villst a­ hÚr var ß fer­ kona me­ brjˇstin stˇr og stŠ­ilegô (12) og um skˇlastjˇra Fjˇlu Lindar: äStřran stˇrbrjˇsta dregur upp krumpa­ brÚfsnifsi.ô (164)

A­ lokum segir Ý ritdˇmnum:

A­ lesa r÷skar 250 bla­sÝ­ur af ■essum sÚrstŠ­a stÝl hefur haft slÝk ßhrif ß mig a­ Úg er or­in ofurnŠm fyrir stu­lun og rÝmi og ß ■a­ til a­ grÝpa um h÷fu­ mitt Ý ÷rvŠntingu ■egar Úg hef ˇvart gerst sek um anna­ hvort Ý daglegu tali. ╔g Štla a­ enda ß einni skemmtilegustu lřsingu bˇkarinnar, ■egar Fjˇla Lind og Arnaldur koma heim ˙r bݡá og hyggjast njˇta lystisemda holdsins. Ůa­ er mesta synd a­ bˇkakl˙bburinn Krummarnir sÚu b˙nir a­ veita ver­launin sÝn fyrir bestu kynlÝfslřsingu ßrsins 2009 ■vÝ ■essi hef­i sannarlega ßtt erindi ß ver­launapall:

äBŠ­i hentust upp Ý r˙m og f÷tin flugu lÝka. Ekkert rautt ljˇs n˙na. Bara gapandi grŠnt og gult og fullt af greddu. Ůa­ var bara eitt lÝf og einn heimur og ■au voru ein Ý ■essum hormˇnaheimi sem var svo Š­islegur fyrir hßlfvita ■vÝ ■au hvorki heyr­u nÚ sßu. Ůegar allt var um gar­ gengi­, ■egar Arnaldur var lagstur og lÝmdur vi­ laki­ og sofna­u sŠlli en spriklandi sŠ­isfruma og hans kelling og kr˙sÝd˙lla slefandi l÷mu­ og sŠl vi­ hli­ina ß honum, voru ■au svo komin ßlei­is Ý annan heim a­ ■au hef­u ekki hreyft sig ■ˇtt krˇkˇdÝll skri­i upp Ý til ■eirra og narta­i Ý tippi og tŠr, tßsur og pjßsur.ô (95)


Rith÷fundur, knapi og orrustuflugma­ur kve­ur

Ůß hefuráElli kellingin lagt spennusagnah÷fundinn Dick Francis a­ velli. Hann tˇr­i Ý 89 ßr og stˇ­st lengi atl÷gur hennar, me­al annars Ý seinni heimsstyrj÷ldinni, en ■ß flaug hann breskum sprengju- og orrustuflugvÚlum, til dŠmis Spitfire og Hurricane.á

Einnig var hann kunnur knapi, me­al annars Ý ■jˇnustu hennar hßtignar, sigra­i 350 ve­hlaup og var­ meistari ßri­ 1954. HannáhŠtti vegna mei­sla eráhann var­ fyrir er hann fÚll af baki.

Dick Francis skrifa­i yfir 40 spennus÷gur ß ferlinum og uppskar fj÷lda ver­launa, me­al annars gullna rřtinginn ßri­ 1979 fyrir Whip Hand, en Arnaldur Indri­ason hreppti hann sem kunnugt er ßri­ 2005 fyrir Grafar■÷gn.

Fyrsta saga Dick Francis var sjßlfsŠvisagan The Sport of Queens, sem kom ˙t ßri­ 1957, og fyrsta spennusagan, Dead Cert, kom ˙t ßri­ 1962. Eftir ■a­ sendi hann frß sÚr bˇk ß hverju ßri nŠstu 38 ßrin,áef undan eru skilináßrin 1963 og 1998, en ■ß sendi hann frß sÚr smßsagnasafn.

HÚr er stutt kaflabrot ˙r Second Wind eftir Dick Francis:

DELIRIUM BRINGS COMFORT to the dying.

I had lived in an ordered world. Salary had mattered, and timetables. My grandmother belonged there with her fears.

"But isn't there a risk?" she asked.

You bet your life there's a risk.

"No," I said. "No risk."

"Surely flying into a hurricane must be risky?"

"I'll come back safe," I said.

But now, near dead as dammit, I tumbled like a rag-doll piece of flotsam in towering gale-driven seas that sucked unimaginable tons of water from the deeps and hurled them along in liquid mountains faster than a Derby gallop. Sometimes the colossal waves swept me inexorably with them. Sometimes they buried me until my agonized lungs begged the ultimate relief of inhaling anything, even water, when only air would keep the engine turning.

I'd swallowed gagging amounts of Caribbean salt.

It had been night for hours, with no gleam anywhere. I was losing all perception of which way was up. Which way was air. My arms and legs had bit by bit stopped working. An increasingly out-of-order brain had begun seeing visions that shimmered and played in colors inside my head.

I could see my dry-land grandmother clearly. Her wheelchair. Her silver shoes. Her round anxious eyes and her miserable foreboding.

"Don't go, Perry. It gives me the heebie-jeebies."

Whoever listens to grandmothers.

When she spoke in my head, her mouth was out of sync with her voice. I'm drowning, I thought. The waves are bigger. The storm is worse. I'll go to sleep soon.

Delirium brings comfort at the end.

á


mbl.is Dick Francis lßtinn
Tilkynna um ˇvi­eigandi tengingu vi­ frÚtt

Buzz hefur innrei­ sÝna

Ůa­ er skemmtilegt a­ fylgjast me­ ■vÝ, hvernig fˇlk mjakar sÚr varlega ˙t ß Buzz, nřjan samskiptavef Google, sem er a­gengilegur af Gmail.

Au­vita­ er ■etta nřtt form af bˇkmenntum, knappar setningar eins og ß FÚsbˇkinni. á

Og ■a­ mß heyra veikar raddir ˇma hÚ­an og ■a­an.

Ëlafur Nielsen: Hallˇ, er einhver ■arna?

Kristian Guttesen: Hvar er h˙fan mÝn?á

Gar­ar Forberg: JŠja.

Karl PÚtur Jˇnsson: Er ■etta eitthva­?

Svanborg Sigmarsdˇttir: Ătli ■a­ sÚ einhver sem buzzar?

Facebook er oftast nefnd FÚsbˇkin, a­ minnsta kosti Ý mÝn eyru, en Úg hef lÝka heyrt or­i­ snjßldurskjˇ­an.áN˙ er bara spurning, hva­ ß a­ kalla samskiptavefinn Buzz?

B˙si­, beisi­, brasi­, b÷ssi­?

Eitthva­ allt anna­?


Í­ruvÝsi segir vindurinn

Ůa­ ber vitni nŠmum smekk hjß ungum en mˇtu­um h÷fundi, Magn˙si Sigur­ssyni, a­ hann skyldi rß­ast Ý ■a­ verk, a­ taka saman KvŠ­a˙rval skßldsins Kristjßns Karlssonar.

Ůa­ hlaut a­ vera. Hvernig gßtu lei­ir ■eirra anna­ en legi­ saman? Magn˙s hefur ■egar kvatt sÚr hljˇ­s me­ eftirminnilegum hŠtti og svo er ■a­ skßldi­ äsem veit sem veit".

Hjß Kristjßni er hvert or­ ß sÝnum sta­, en ■ˇ frjßlst og leikandi, eins og sÚst vel ß lokaerindi kvŠ­a˙rvalsins:

╔g myndi frekar syngja

÷­ruvÝsi segir vindurinn

ef ■˙ sŠir ■Úr fŠrt

á

■vÝ mi­ur, gˇ­ r÷dd er

skemmtileg en s÷ngurinn dßinn

fer eftir kvŠ­inu

á

sÝ­sumars ■egar tŠrt kuli­

leysir upp s÷ng fugla

nŠr kvŠ­i­ rÚttu brothljˇ­i.

á


An Education - frßbŠr bݡmynd

An Education er virkilega vel heppnu­ mynd. Sagan er einf÷ld og klassÝk en ■a­ er svo mikil nŠmni Ý frßs÷gninni a­ h˙n kemst upp yfir allar klisjur og ver­ur einstaklega ßnŠgjuleg. Persˇnusk÷punin er svo skemmtileg ■vÝ allir ■eir sem Ý s÷gunni eru gott fˇlk, meira a­ segja sk˙rkurinn ß einhvern hßtt. Leikurinn er afbrag­. Leikkonan sem leikur hina 16 ßra g÷mlu st˙lku sem langar Ý Oxford vir­ist frekar venjuleg Ý ˙tliti en ■egar ß lÝ­ur myndina t÷frar h˙n mann upp ˙r skˇnum. Virkilega gaman a­ sjß svona jßkvŠ­a og fallega mynd.

Dallas og k˙kan˙na-kaffi

Ůa­ var skemmtilegt a­ lesa tungutak Gu­r˙nar Nordal Ý Lesbˇk Sunnudagsmoggans, ■ar sem h˙n lřsti una­i or­anna.

═slenskan er, eins og ÷ll tungumßl, rÝk af or­um. A­ opna or­abˇk er eins og komast Ý ˇmetanlegan fjßrsjˇ­ - en rÚtt eins og fjßrsjˇ­ir ver­a engum til gagns ef ■eir gleymast undir g÷mlu vi­argˇlfi, mega or­ ekki daga uppi Ý bˇkum.

H˙n kom inn ß mikilvŠgi slanguror­abˇkarinnar, sem ger­ hefur veri­ a­gengileg äsau­sv÷rtum alm˙ganum" ß Netinu ß vefslˇ­inni slangur.snara.is, en ■ar segja h÷fundarnir Einar Bj÷rn Magn˙sson og Gu­laugur Jˇn ┴rnason:

Tilgangur ■essarar vefsÝ­u er a­ safna slanguror­um og ÷­rum ˇsˇma beint af skÝtugum v÷rum al■ř­unnar, festa herlegheitin ß prent og gefa svo ˙t Ý veglegri, skÝnandi bˇk; or­abˇk p÷pulsins. ═ ■eirri bˇk er engum ˙thřst. Ůeim or­aleppum sem ekki samrŠmdust dresskˇdi ═slenskrar or­abˇkar ver­ur ■ar teki­ opnum ÷rmum ■vÝ Slanguror­abˇkin elskar alla jafnt og hatar alla jafnt.

VÚr h÷fum n˙ ■egar safna­ einum 700 or­um Ý ■ennan stafrŠna mykjuhaug og n˙ er komi­ a­ ykkur, ˇmßlga ═slands b÷rn, a­ bŠta Ý hann slanguror­um, slettum og nřyr­um.

Til skřringar mß geta ■ess a­ Slanguror­abˇkin ß Netinu er gagnvirkt safn slanguror­a sem opi­ er almenningi. Íllum er frjßlst a­ skrß slanguror­ e­a nřyr­i sem ■eir nota e­a hafa heyrt. Einnig mß setja athugasemdir e­a skřringar vi­ or­ sem ■egar er b˙i­ a­ skrß.

┴ me­al or­a sem voru nřskrß­ er ■etta var skrifa­ voru hßdˇ, sem stytting ß hßdegishlÚi, lobba, Ý merkingunni lopapeysa, Dallas Ý merkingunni DalvÝk og k˙kan˙na-kaffi, Ý merkingunni sterkt kaffi sem hefur ■au ßhrif ß meltinguna ■a­ reynist nau­synlegt a­ fara ß klˇsetti­ eftir a­ ■a­ er drukki­.


Sigurvegarinn er Steinar Bragi!

Mj÷g erfitt var a­ komast a­ ni­urst÷­u um hver hlyti rau­u fj÷­rina ■etta ßri­ en ß endanum var­ Steinar Bragi hlutskarpastur. Ingunn SnŠdal var har­asti keppinautur hans ■ˇtt kynlÝfslřsingar ■eirra vŠru eins ˇlÝkar og hvÝtt og svart ß ■eim litlausa fleti sem kynorkan er sett ß. Ekki fyrr en kynorkan er sett ß hold og kynfŠri ver­a t÷frarnir til. Ingunn heilla­i ljˇ­aljˇ­snefndina me­ eftirfarandi or­um:

besta ljˇ­i­
skrifa Úg me­ tungunni
ne­an vi­ nafla ■inn

En Steinar Bragi sigra­i ljˇ­aljˇ­snefndina sem reif enn eina rau­u hrafnsfj÷­rina af holdi sÝnu og lÚt hana falla Ý skaut h÷fundarins. Hann getur nostra­ vi­ fj÷­rina og lßti­ hana leika um lÝkamann, monta­ sig af henni vi­ Šttingja og vini fram ß grafarbakkann en ■etta er heillafj÷­ur sem aldrei mß třnast. Ver­launin ver­a ekki meiri Ý lifanda lÝfi en a­ fß hrafnsfj÷­rina. Eftir ■a­ er allt aukaatri­i. Texti hans tendra­i allar ˇge­stilfinningar nefndarinnar og ■vÝ er hann ver­ugur sigurvegari sÝ­asta vetrar:

"Hann sat vi­ endann ß r˙minu og horf­i upp ß milli lappanna ß stelpunni, hugsa­i um ÷ll or­in sem komu frß henni ß me­an h˙n lif­i, hversu ■÷gul h˙n var n˙na og hversu ■÷gulir lÝkamar voru yfirleitt ßn loftsins sem drˇst inn Ý ■ß og kom aftur ˙t sem or­; hvernig ■÷gnin stŠkka­i lÝkama, ■andi ■ß upp Ý stŠr­ir sem rifu Ý sig sjßlfsverur, hugmyndir, heimsmyndir. Ne­ri hluti lÝkamans - rasskinnarnar, baki­, aftanver­ lŠrin - var fjˇlublßr, blˇ­i­ haf­i safnast ■ar fyrir og storkna­. Innri skapabarmarnir voru d÷kkleitir og nŠstum svartir, ■rřstust langt ˙t um rifuna eins og RafflesÝublˇm sem vildu brjˇtast upp ß yfirbor­i­. Stundum fannst honum eins og h˙n myndi ˙thverfast skyndilega, Ý einni afgerandi hreyfingu - ■a­ sem vŠri innan Ý henni vildi komast ˙t. Hann sleikti hana alla, grˇf andlit sitt dj˙pt inn Ý hana og hugsa­i um fj÷lskyldur Ý verslunarfer­ Ý Kringlunni e­a Ý Mjˇddinni e­a Ý Smßralind, sleikti andlit pabbans sem tala­i alvarlega Ý gemsa, m÷mmunnar sem horf­i ß ˙tstillingar Ý gluggunum, sleikti f÷lt andlit barnsins ÷skrandi Ý kerru, sleikti augun Ý ■vÝ og varirnar og nasirnar og eyrun, sleikti framfarir ■jˇ­arinnar, kaupgetuna, ■jˇ­arskuldirnar, ■jˇ­arframlei­sluna, leigumarka­inn, sleikti allan Halldˇr Laxness, puttana hans og andliti­, sleikti metna­ hans fyrir h÷nd ■jˇ­arinnar, sleikti allan bankastjˇra Kaup■ings ß lei­inni ˙t ß flugv÷ll, sleikti bankastjˇra Glitnis, vi­horf hans, frumkv÷­lasi­fer­i­, dirfskuna, duginn, portfˇlݡi­, tˇnlistarsmekkinn, rŠ­urnar Ý fimmtugsafmŠlinu, sleikti frÚttirnar, ritstjˇrn Morgunbla­sins, Spaugstofuna, ■uli Sjˇnvarpsins, rÝkisstjˇrnina, stÝflurnar, gufuaflsvirkjanirnar, hßlendi­, umrŠ­u■Šttina, sleikti alla sem duttu Ý'­a e­a ekki, ■ß sem h÷f­u vŠntingar, fannst gaman e­a lei­inlegt, sleikti innlifun fˇlksins, brandara ■ess, ■jßningu, l÷ngun, dofna­i saman vi­ ■etta allt."


SÝ­ustu tilnefningarnar

SÝ­ustu tvŠr tilnefningarnar til rau­u hrafnsfja­rarinnar eru ljˇ­i­ um nˇtt ˙r bˇkinni Komin til a­ vera eftir Ingunni SnŠdal.

besta ljˇ­i­
skrifa Úg me­ tungunni
ne­an vi­ nafla ■inn
áá
Og EirÝkur Írn Nor­dahl:
Fyrir utan brennandi Esjuna var eina tÝran sem greina mßtti Ý borginni loftljˇsi­ ß skrifstofu forsŠtisrß­herra ■ar sem Millř og AimÚ lßgu Ý ßstarleikjum. Ůau ultu um eftir teppinu, sleiktu og sugu, bitu og klipu, rifu f÷tin hvort utan af ÷­ru og řlfru­u af stjˇrnlausri fryg­. AimÚ sleit af henni nŠrbuxurnar me­ tveimur fingrum og Millř klˇra­i hann Ý lo­na bringuna. Ůau voru horfin inn Ý heim ■ar sem ekkert fannst nema ■au tv÷ - ekki neitt. Ekki Al■jˇ­agjaldeyrissjˇ­urinn, fjarstaddir eiginmenn e­a fjarstaddar eiginkonur, ekki krˇnur e­a kreppur, ekki strŠti og g÷tur, ekki nefndir og fundir, ekki sporslur, ekki vÝn e­a matur, ekki ═slendingar e­a flˇttamenn, ekki sigurbogar e­a ßlfabygg­ir. Ekkert nema tveir berrassa­ir lÝkamar sem neru saman holdi sÝnu, tˇku andk÷f, stundu og Šptu.

Nˇttin bar­i ■ak stjˇrnarrß­sins a­ utan Ý takt vi­ hamfarirnar. Rei­ r÷ftum og h˙sum, g÷r­um og grindum, gaurum og gar­st÷rum, um ■verbak yfir heljarbr˙ me­ bŠgslagangi og brambolti. Myrkri­ ■r÷ngva­i sÚr inn Ý hj÷rtu borgarb˙a, innum rifur ß gluggum og dyrum, settist a­ Ý hÝbřlum handÝ­akvenna og sjˇmanna, bŠnda og kaupsřslumanna - fyllti fˇlki­ tvÝstÝgandi vonleysi sem var rÚtt nˇgu miki­ til a­ ■vÝ li­i verulega illa en ekki nˇg til a­ ■a­ seg­i ■etta gott og by­i gˇ­a nˇtt.

Ůegar AimÚ og Millř h÷f­u loki­ sÚr af l÷g­ust ■au ß baki­ og Ýhugu­u gj÷r­ir sÝnar skamma stund. N˙ var ■essu afloki­ og ekkert vi­ ■vÝ a­ gera. Hli­arspori­ teki­ og ■a­ yr­i ekki teki­ til baka. Ekki n˙ og ekki nokkurn tÝma. Eins gott a­ njˇta syndarinnar til fulls me­an h˙n enn■ß gafst. Ůau v÷rpu­u ÷ndinni skamma stund, l÷g­ust sÝ­an hvort Ý annars fa­m og hˇfu a­ elskast a­ nřju. Ůetta var enn bara einn glŠpur og refsingin yr­i aldrei nema Ý samrŠmi vi­ ■a­.

A­ lokum sofnu­u ■au nakin ß gˇlfinu me­ brunasßr eftir teppi­, eftir hamhleypuganginn, j÷tunmˇ­inn.

Kemur­u aftur?

Ragnar ═sleifur Bragason er tilnefndur til rau­u hrafnsfja­rarinnar fyrir athyglisver­ustu kynlÝfslřsingu li­ins ßrs fyrir ljˇ­i­ Ůakkir ˙r bˇkinni ┴ me­an:

┴ ˇtr˙legan hßtt

lÚt Úg eftir og ■urrka­i mÚr ß lŠrinu.á

Takk fyrir a­ benda mÚrá

ß a­ ■a­ vŠri svona blautt.

╔g fann fyrir ■vÝ

en tˇk ekki eftir ■vÝ.

N˙na er ■a­ ■urrt og ■˙ ert farin.á

Kemur­u aftur?


RafflesÝublˇm og tilnefning til rau­rar hrafnsfja­rar

Steinar Bragi er tilnefndur fyrir mergja­ar lřsingar ß kynlÝfi Ý bˇkinni Himinninn yfir Ůingv÷llum, einkum ■essa ˙r fyrsta hlutanum, RafflesÝublˇminu:

Hann sat vi­ endann ß r˙minu og horf­i upp ß milli lappanna ß stelpunni, hugsa­i um ÷ll or­in sem komu frß henni ß me­an h˙n lif­i, hversu ■÷gul h˙n var n˙na og hversu ■÷gulir lÝkamar voru yfirleitt ßn loftsins sem drˇst inn Ý ■ß og kom aftur ˙t sem or­;á hvernig ■÷gnin stŠkka­i lÝkama, ■andi ■ß upp Ý stŠr­ir sem rifu Ý sig sjßlfsverur, hugmyndir, heimsmyndir. Ne­ri hluti lÝkamans - rasskinnarnar, baki­, aftanver­ lŠrin - var fjˇlublßr, blˇ­i­ haf­i safnast ■ar fyrir og storkna­. Innri skapabarmarnir voru d÷kkleitir og nŠstum svartir, ■rřstust langt ˙t um rifuna eins og RafflesÝublˇm sem vildu brjˇtast upp ß yfirbor­i­. Stundum fannst honum eins og h˙n myndi ˙thverfast skyndilega, Ý einni afgerandi hreyfingu - ■a­ sem vŠri innan Ý henni vildi komast ˙t. Hann sleikti hana alla, grˇf andlit sitt dj˙pt inn Ý hana og hugsa­i um fj÷lskyldur Ý verslunarfer­ Ý Kringlunni e­a Ý Mjˇddinni e­a Ý Smßralind, sleikti andlit pabbans sem tala­i alvarlega Ý gemsa, m÷mmunnar sem horf­i ß ˙tstillingar Ý gluggunum, sleikti f÷lt andlit barnsins ÷skrandi Ý kerru, sleikti augun Ý ■vÝ og varirnar og nasirnar og eyrun, sleikti framfarir ■jˇ­arinnar, kaupgetuna, ■jˇ­arskuldirnar, ■jˇ­arframlei­sluna, leigumarka­inn, sleikti allan Halldˇr Laxness, puttana hans og andliti­, sleikti metna­ hans fyrir h÷nd ■jˇ­arinnar, sleikti allan bankastjˇra Kaup■ings ß lei­inni ˙t ß flugv÷ll, sleikti bankastjˇra Glitnis, vi­horf hans, frumkv÷­lasi­fer­i­, dirfskuna, duginn, portfˇlݡi­, tˇnlistarsmekkinn, rŠ­urnar Ý fimmtugsafmŠlinu, sleikti frÚttirnar, ritstjˇrn Morgunbla­sins, Spaugstofuna, ■uli Sjˇnvarpsins, rÝkisstjˇrnina, stÝflurnar, gufuaflsvirkjanirnar, hßlendi­, umrŠ­u■Šttina, sleikti alla sem duttu Ý'­a e­a ekki, ■ß sem h÷f­u vŠntingar, fannst gaman e­a lei­inlegt, sleikti innlifun fˇlksins, brandara ■ess, ■jßningu, l÷ngun, dofna­i saman vi­ ■etta allt.


ź Fyrri sÝ­a | NŠsta sÝ­a

Innskrßning

Ath. Vinsamlegast kveiki­ ß Javascript til a­ hefja innskrßningu.

Haf­u samband