rija tilnefningin r Svari vi brfi Helgu

rija tilnefningin til rauu hrafnsfjararinnar fyrir athyglisverustu kynlfslsingu slenskum bkmenntum liins r kemur hlut Bergsveins Birgissonar fyrir kaflabrot r hinni rammslensku Svar vi brfi Helgu.

Vst er a Bjartur Sumarhsum hefi orna sr vi lsingu Bergsveins, sem og hver elisborinn sveitamaur ogmalarflk sem upplifa hefur slenska nttru beru hrundi. a er best a gefa Bergsveini ori:

Vindur var noranstur og slarglennur milli ljanna sem hngu lkt og tungur niur r klgubkkunum. Samkvmt slku veurfari ttu hrtlmbin a vera fleiri etta ri. kallair etta hjtr og minntir mig a egar bori var hj r og gimbrarlmbin reyndust mun fleiri. egar Ktur var binn a lembga blsmurnar og sleikti salti bakstunni man g hvernig komst upp a mr og hallair r fram handrii svo mtai fyrir funum num hvtu. g uklai rnar til a kanna holdarfari, lkt og foragslumanni ber a gera. g skkti fingrunum togmikla ullina, uklai fyllinguna bringunni og aan niur me rifjunum yfir geislungana en fann hvergi skara. San tk g bakinu og reifai t spjaldhrygginn og aftur fyrir til a g hvort notai mlunum. renndi g fingrunum eftir bringuteinunum, upp hornin og niur me verornunum mean fylgdist gaumgfilega me og nuddair geirvrtunum, essum fgru kvistum kvenfurunnar, vi garabndin. g tk ykkum og vvamiklum lrunum niur hkilinn og s a f var brnsltt og vel fyllt og tk af allan vafa um a allar myndu hafa a fram r. En hallair r fram svo glitti anna brjsti og sagir makindalega a g vri mikill snillingur uklun og spuri hvort g kynni a fara jafnblum hndum um kvenkindina.

Tja, sagi g, ekki s g betur en srt brnsltt lka og vissi ekki af mr fyrr en g einskru gamni hafi rtt hnd mna a brjsti nu, en mean g myndaist vi a skaupa etta berair brjsti sama vetfangi, ungt og bungandi, og sagi mr a g, lkt og r vri hin fyllsta alvara. g s roann breiast um kinnar nar. a var ekki skmmusta, heldur hreinn brmi a var roabrmi. Er etta ekki rtt hj mr, Helga mn?

Gengumsmjgandi og alltumlykjandi hlosti fr um mig af a sj lkama inn beraan essu svi, enda langt san g hafi fengi a eygja svo lgulegan og lfrunginn skapna. Eftir eggjunarorin lagi brunann af vlkum krafti um mig allan a g vara fara t norankuli til a kla mig niur og eigrai um hlai lkastur gmlum lambhrt sem slitinn er ofan af blsmu mitt hita leiksins.

En g hlt minni stafestu. Gu einn veit hve ungur baggi a var. egar sumrai svalai g mr rsprnum hvarfi vi bina, ar sem g fr r llu og reyndi a slkkva brunann holdi mnu me v a lauga mig kulsvlu vatninu. g orti helgistef sem g sni engum, nema r nna, vegna ess a kveiktir a:

egar hn elskai

undir tk tindum.

Hn sitt silkihr

fjallalindum.

a hafi verfug hrif a reyna a kla mig vatninu. g vissi ekki af mr fyrr en hinum drslegustu sjlfsfrunum, sem g svo blygaist mn fyrir, v mr fannst alltaf eins og einhver si til mn. A g vri a gera eitthva rangt. Af hverju hugsar maur svo? Lngu sar ttai g mig v a auvita var a hulduflki Flkhamrinum fyrir ofan lkinn sem g fann fyrir. tli a hafi ekki gaman af v a sj okkar vesla kyn fra sr? Finnur a kannski til me okkur, lstum girndina?


Sasta frsla | Nsta frsla

Bta vi athugasemd

Ekki er lengur hgt a skrifa athugasemdir vi frsluna, ar sem tmamrk athugasemdir eru liin.

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband